خورشید که سر باز زد از تابیدن

درختی شدم

بی ریشه بی برگ

که نمی دانست

چگونه ایستاده است


زمان گذشت

تا بال های تو را دیدم

و هنوز حیرانم

چگونه یک پروانه

درختی را

نگاه داشته است...
 

|لینک دائم|
نوشته شده توسط فهیمه در یکشنبه یازدهم تیر ۱۳۹۱ و ساعت 9:21