... مبارک!

تو هرگز از جهان به درستی لذت نخواهی برد

مگر دریا در رگ های تو جاری شود

و جامه ی ابی اسمان را بر تن کنی

و تاج ستارگان را بر سر نهی

و خود را تنها وارث تمامی افرینش بدانی

|لینک دائم|

من از تو آغاز می شوم

 

مثل آسمان که از زمین

 

تو در من می وزی

 

با لهجۀ تمام گلدان ها

 

و در روح من رخنه می کنی

 

آن سان که بنفشه ها

 

در کوهساران

 

صخره ها را می شکافند

 

و زیبائی را

 

در هوا نجوا می کنند

 

چشم هایت

 

در دلم می پیچد

 

هم آوای گل های وحشی

 

در نی زارهای بارانی

 

و من هم سان قایقی رها

 

در توفان عطر تو

 

بالا و پائین می روم

 

نفس های تو

 

شکست می دهد

 

 تمام رؤیاها را 

 

|لینک دائم|